Czy słyszałeś kiedykolwiek o elastomerach? Jeżeli nie, to namawiamy do przeczytania naszego artykułu

Na pewno mało kto słyszał o zjawisku jak elastomery. Jednocześnie, każdy z nas miał już z tym do czynienia.

Krótko rzecz ujmując możemy przyznać, że elastomery to polimery. Polimery są związkami o bardzo dużej masie cząsteczkowej i regularnej powtarzalnej budowie. Tego rodzaju związki wywodzą się z długich łańcuchów, jakie są stworzone z powtarzających się jednostek określanych jako merami.


Polimery można podzielić na naturalne i syntetyczne.

Grabie wachlarzowe z tworzywa sztucznego XXL

Autor: Gardena
Źródło: Gardena

Pierwsze z nich są najbardziej istotnym budulcem żywych organizmów, na przykład białko, celuloza czy kauczuk. Polimery syntetyczne są najbardziej istotnym budulcem tworzyw sztucznych, a jednocześnie wielu różnorodnych produktów chemicznych, takiego rodzaju jak farby, lakiery czy kleje. Niektóre z polimerów syntetycznych zrobiono w taki sposób, aby miały one umiejętność powrotu do swojej pierwotnej postaci, również po znacznych odkształceniach. Takim właśnie polimerem jest elastomer.

Posiada on oryginalną zdolność do odkształceń, może mieć ona nawet kilkaset procent.

Do elastomerów zaliczyć można przykładowo kauczuki syntetyczne, co oznacza różnorodnego rodzaju gumy, silikony, neopren – z takiej substancji tworzy się stroje dla nurków, generalnie dla osób uprawiających sporty wodne. Elastomer, jak przyznaliśmy, ma zdolność zmiany swoich wymiarów w momencie, jak jest poddawany naprężeniom rozciągającym, ale także innym – ścinającym oraz ściskającym. Po tym nadchodzi powrót do uprzednich wymiarów. Niektóre typy gum opartych na silikonowych kauczukach możemy rozciągać o 1000 procent oryginalnych wymiarów bez ryzyka zerwania. Ta niesamowita zdolność elastomerów wynika z unikatowej budowy chemicznej.

Tak naprawdę, są one usieciowanymi polimerami amorficznymi, posiadają one niską temperaturę zeszklenia, dość dużo poniżej temperatury pokojowej.
By elastomer mógł pozostać ciałem stałym w temperaturze pokojowej oraz miał właściwie wysoką wytrzymałość na zerwanie, pomiędzy jego cząsteczkami muszą występować silne, lecz bez przesady oddziaływania, bo zapewniają jego ciągłość w okresie zmian wymiarów przez wpływ naprężeń mechanicznych. Jeżeli oddziaływania pomiędzy cząsteczkami są zbyt słabe materiał stanie się rozciągliwy, ale nie będzie w stanie powrócić do poprzednich rozmiarów. Będzie faktycznie wyglądał jak plastelina.